Ωδή προς ένα σιοκολατάκι....!

Αποφάσισα το. Που σήμερα αρχίζω δίαιτα τζε τούντην φορά εννά την τηρήσω.
Παει 11 η ώρα το πρωί, εστράφην ο μάστρος που ταξίδι τζε εξαπόλυσεν ένα βαζούι σιοκολατούθκια πασ’τον πάγκο.
Λέω που μέσα μου: εν έσιει chance τζε διώ ιδιαίτερη έμφαση στο εν. Νιώθω πολλά περήφανη για την απόφαση μου. Περνά αλόπως κανένα δίωρο.
Επεράσαν ούλλοι οι συναδέλφοι τζε επιάσαν, κάποιοι επαίξαν πελλό οτι εν τες είδαν αλλά εστραφήκαν μετά τζε επιάσαν.
Η κοπέλλα δίπλα μου (που επίσης κάμνει δίαιτα) αποφασίζει να πιάσει λέγοντας μου: «Να πιάσουμε κόρη ένα? Πόση ζημιά μπορεί να κάμει?»
Λέω οτι εγώ εν θέλω αλλά παρ’όλα αυτά απλώνω το χέρι μου μες το βάζο, πιάννω ένα τζε βάλλω το δίπλα στο computer μου με την δικαιολογία οτι εννά το δώκω πάρακάτω.
Σηκώννουμαι τζε μετακινούμαι στους ορόφους γιατί το απαιτεί η δουλειά μου. Στρέφουμαι, κάθουμαι, συγκεντρώννουμαι στο pc μου.
Νιώθω το να με θωρεί.
Θωρεί με πολλά έντονα.
Νιώθω όπως τις ταινίες που όταν τους σημαδεύκουν με το όπλο ανάμεσα στα μμάθκια, τζίντο κότσινο φωτούι κάμνει σε να καταλάβεις πραγματικά οτι τούτο ήταν, ή εννά πεθάνω ή εννά ζήσω.
Προσπαθώ να το αγνοήσω, φεύκω πάλε που τζαμέ. Ασχολούμαι με άλλα πράματα, συμπεριφέρουμαι σάννα εξήασα αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου ξέρω οτι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο που ελέαν τζε οι παλιοί.
Επήρα το απόφαση.
Εννά το φάω.
Απλά κάθουμαι, βάλλω το σιοκολατούι στο στόμα μου, ακουμπώ τα χέρια μου στο γραφείο.
Η πλάτη μου ίσια στην καρέκλα.
Γύρνω ελαφρά το κεφάλι προς τα πίσω.
Κλείω τα μμάθκια μου τζε με την γλώσσα μου αρχίζω να κάμνω κυκλικές κινήσεις στον πάτο της σοκολάτας.
Σιγά σιγά η βελούδινη της γεύση εξαπλώνεται σε όλο μου το στόμα τζε ο ουρανίσκος μου καλύπτεται ολόκληρος από σάλιο και πλέον λιωμένη σιοκολάτα.
Δαγκώνω και το τελευταίο κομμάτι που έμεινε στερεό και συνεχίζω να το απολαμβάννω.
Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ....
Νιώθω τους νευρώνες μου να ξιππάζουνται ευχάριστα τζε σιγά σιγά να αρκέφκουν να κάμνουν ππάρτυ τζε να στέλλουν μηνύματα ευτυχίας τζε γαλήνης στον εγκέφαλό μου...
Σιγά σιγά αννοίω τα μμάθκια τζε χαμογελώ.

Παίζει το τηλέφωνό μου τζε πατώ το ignore. Μην με ενοχλείτε.
Εν θέλω να δουλέψω άλλο. Θέλω τζ’άλλα σιοκολατούθκια.